Διεργασίες για «έξωση» του ΔΝΤ από το πρόγραμμα

Ανοίγει (;) ο δρόμος για ακύρωση της μείωσης των συντάξεων

Σε προχωρημένο στάδιο βρίσκονται, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, οι συζητήσεις για την «έξωση» του ΔΝΤ από το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, καθώς αυτή τη φορά φαίνεται ότι και το Βερολίνο διαπιστώνει την «ασυμβατότητα» του Ταμείου με τις επιδιώξεις και τις μεθόδους της Ευρωζώνης.

Τα κυβερνητικά στελέχη που καταπιάνονται με την διαπραγμάτευση, αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός που πρωταγωνιστεί στις συζητήσεις κορυφής με τους Ευρωπαίους ηγέτες και τους ανώτατους κοινοτικούς αξιωματούχους, βρίσκονται αυτές τις ημέρες στο ίδιο έργο θεατές: το ΔΝΤ να ζητεί από την Ευρωζώνη –κυρίως από τη Γερμανία- βαθιές παρεμβάσεις στο ελληνικό χρέος, κάτι που είναι δύσκολο να γίνει. Μάλιστα, το Ταμείο θέτει αυτές τις παρεμβάσεις ως όρο για να προσυπογράψει το πρόγραμμα. Δηλαδή, η Γερμανία βρίσκεται και πάλι στη δύσκολη θέση να θέλει οπωσδήποτε την παραμονή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, αλλά… ταυτοχρόνως να μην θέλει ούτε να ακούσει τις βαθύτερες παρεμβάσεις στο ελληνικό χρέος, που ζητεί διαρκώς το Ταμείο.

ΔΝΤ ίσον περικοπές
Βεβαίως, το κατά πόσον το ΔΝΤ θα μείνει ή όχι στο πρόγραμμα δεν αλλάζει το χρονοδιάγραμμα: δηλαδή, το Μνημόνιο όντως τελειώνει τον Αύγουστο και η Ελλάδα εξέρχεται από το καθεστώς επιτήρησης. Ωστόσο, το κατά πόσον θα μετέχει το ΔΝΤ στις διαπραγματεύσεις για την «επόμενη μέρα» είναι καθοριστικό της «ποιότητας» της εξόδου, αλλά και του προφίλ αυτής της «επόμενης μέρας». Μ’ άλλα λόγια, είναι προφανές ότι τυχόν παραμονή του ΔΝΤ σημαίνει ότι παραμένουν στο τραπέζι και όλες οι ιδεοληψίες που κατά καιρούς έχει επιβάλει στην Ελλάδα το Ταμείο, όπως η περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Παράλληλα, υπενθυμίζεται ότι τα «προψηφισμένα» μέτρα για το 2019 και το 2020, δηλαδή την μείωση των συντάξεων με την περικοπή της προσωπικής διαφοράς, αλλά και την μείωση του αφορολόγητου, την είχε απαιτήσει το ΔΝΤ, επειδή οι δικές του προβλέψεις δεν συμφωνούσαν –για μία ακόμη φορά…- με τις προβλέψεις των Ευρωπαίων δανειστών. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι αν το ΔΝΤ φύγει από την μέση, τότε η κυβέρνηση θα αποκτήσει ένα πολύ ισχυρό επιχείρημα για να ζητήσει, όπως θα φεύγει το Ταμείο, να πάρει και τις… παράλογες απαιτήσεις του μαζί του. Η λογική, δηλαδή, λέει πως «αφού μόνο το Ταμείο ήθελε περικοπές 1% του ΑΕΠ για το 2019 και άλλες τόσες για το 2020 και μόνο εκείνο δεν έβλεπε να «πιάνει» πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ η Ελλάδα, τώρα όσα μέτρα επιβλήθηκαν για να ικανοποιηθεί το Ταμείο καθίστανται άκυρα αν αυτό φύγει».

Ζυμώσεις και διαπραγματεύσεις
Σημειωτέον, πάντως, ότι αυτή τη φορά, οι πληροφορίες που θέλουν το ΔΝΤ να βρίσκεται στην πόρτα της εξόδου είναι ισχυρότερες από κάθε άλλη φορά. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο πρόσφατο Eurogroup, όπου πέρασε το πρώτο θετικό τεστ το «αναπτυξιακό πλάνο» της κυβέρνησης για την μεταμνημονιακή εποχή, δεν υπήρχε εκπρόσωπος του Ταμείου. Είναι επίσης ενδεικτικό των συζητήσεων πως, σύμφωνα με κοινοτικές πηγές, αλλά και με κυβερνητικούς παράγοντες, η συζήτηση μεταξύ της Αθήνας και του προέδρου της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, για εξαγορά από τον ESM των δανείων του ΔΝΤ προς την Ελλάδα (έχει δώσει περί τα 11 δισεκατομμύρια) βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Βεβαίως, αυτή η διαπραγμάτευση προφανώς και δεν γίνεται στην Αθήνα, αν και η κυβέρνηση παίζει ενεργό ρόλο σ’ αυτή. Το θέμα, ωστόσο –όπως συμβαίνει πάντα σ’ αυτές τις περιπτώσεις- είναι αν η αποχώρηση του ΔΝΤ είναι ένα σενάριο πολιτικά και κοινοβουλευτικά συμβατό με την Γερμανία και την κυβέρνηση Μέρκελ. Πάντως, ως προς αυτό, όλα δείχνουν πως οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες δε θα έλεγαν «όχι» ενώ στην κατεύθυνση εξόδου του ΔΝΤ από την Ευρωζώνη κινείται εδώ και καιρό και ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν…
Πηγή:matrix24.gr

from kapistri.blogspot.com https://ift.tt/2rfrq9E
via IFTTT