ΦΕΛΝΙΚΟΣ στο matrix24.gr
Έχει καμία σχέση ο Μέτερνιχ με τον Σόιμπλε; Όχι. Ο Καποδίστριας με τον Βαρουφάκη; Και πάλι όχι. "Προς τι τότε τα ερωτήματα;" θα αναρωτηθείτε. Να, χθες άκουσα σε κάποιο δελτίο ειδήσεων ότι είναι πρωτοφανής στα διπλωματικά χρονικά η εμπαθής συμπεριφορά και τα αισθήματα του Σοϊμπλε έναντι του Βαρουφάκη.
Επειδή αυτή την περίοδο διαβάζω κάποια πράγματα για τον Μέτερνιχ, τους Αψβούργους και την Ιερά Συμμαχία και επειδή ο Σόϊμπλε, τηρουμένων των αναλογιών, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι είναι αυτός που σήμερα ηγείται μιας νέας, διαφορετικής βεβαίως, Ιεράς Συμμαχίας στην Ευρώπη που δεν επιθυμεί την ανεξαρτησία των Ελλήνων από τα δεσμά του μνημονίου, όπως δεν επιθυμούσε και ο Μέτερνιχ την ανεξαρτησία των Ελλήνων από τον οθωμανικό ζυγό της εποχής, σκέφτηκα να μεταφέρω κάποιες σκέψεις του Αυστριακού καγκελάριου όπως αυτές αποτυπώνονται σε επιστολές που είχε στείλει στην διάσημη, εκείνη την εποχή, κόμησσα Δωροθέα Lieven.
Ο Καποδίστριας, πριν γίνει ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας, ως υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας, εθεωρείτο, για μια περίοδο, ως ο μεγάλος αντίπαλος και κακός δαίμονας του Μέτερνιχ. Όπως είναι σήμερα ο Βαρουφάκης για τον Σόϊμπλε.
Σε επιστολή προς την κόμησσα Δωροθέα Lieven, ο Metternich αναφέρει: "Η παρουσία του Κερκυραίου με εξοργίζει. Το μυαλό μου μού λέει ότι ο Καποδίστριας δεν έχει καθόλου μυαλό. Στοιχηματίζω όμως ότι το ίδιο θα λέει κι εκείνος για μένα... Στην πραγματικότητα όμως υπάρχει μόνον αυτός και τελικά επιβάλλει τις γνώμες του. Ο Ρώσος υπουργός Nesselrode είναι πολιτικά νεκρός. Μπροστά στον Καποδίστρια είναι σαν να μην υπάρχει..."
Σε άλλη επιστολή του προς την ιδία κατά τη διάρκεια του συνεδρίου στο Troppau, γράφει: "Είχε αρκετά ωραία σπίτια και άνετα για όλα τα μέλη του συνεδρίου. Οι δρόμοι της όμως ήταν γεμάτοι λάσπη, ώστε μονάχα επάνω σε σανίδες μπορούσε να περπατήσει κανείς. Αν όμως κατά τύχη συναντούσες κάποια κυρία αριστοκράτισσα και ήθελες να την χαιρετήσεις, έπρεπε να εγκαταλείψεις τις σανίδες και τότε χωνόσουν στη λάσπη ως τη μέση, εφόσον η κυρία ήταν καλά ασφαλισμένη μέσα στην άμαξά της...". Και λίγο πιό κάτω συμπληρώνει: "Οι κυρίες της αριστοκρατίας, όταν συναντούσαν τον Καποδίστρια, κατέβαιναν από τις σανίδες των δρόμων ή από τις άμαξές τους και χώνονταν στις λάσπες, καταστρέφοντας έτσι τα παπούτσια τους, τις κάλτσες και τα φορέματά τους... προς χάριν του. Τόση ήταν η γοητεία που ασκούσε στο ωραίο φύλο...".
Για το ίδιο συνέδριο της γράφει: "Εδώ - στο Troppau - φθάνουμε σιγά-σιγά σε ορισμένες αποφάσεις. Δεν είναι αυτές που θα ήθελα. Με τον Καποδίστρια, όμως, είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί αυτό το καλό που θα ήθελα εγώ. Αν υπολογίσω τα ποσοστά της επιρροής του καθενός από τους δύο μας στις αποφάσεις που παίρνουμε στα συνέδρια, το 85% της νίκης είναι δικό μου. Με το υπολειπόμενο όμως 15% ο Καποδίστριας κερδίζει τα πάντα... Αναγκάζει τον κόσμο να χάνει την ησυχία του... το γόητρό του... Ο Καποδίστριας δεν είναι κακός άνθρωπος... αλλά για μένα είναι επάνω από τη λογική... Έχει ένα μυαλό παράξενο, που ως τώρα δεν έχω ξαναδεί. Ζεί σε έναν κόσμο δικό του, που κάνει τις ψυχές μας καμιά φορά να βλέπουν άσχημους εφιάλτες... Και αυτός ο άνθρωπος κατέχει μιά τόσο υψηλή και υπεύθυνη θέση κοντά στον πανίσχυρο Τσάρο!..."
Αναφερόμενος στην αποτυχία του να επηρεάσει αρνητικά τον Τσάρο ως προς τον Καποδίστρια, ο Metternich έγραφε στη Lieven: "Άν μπορούσα να κάνω τον Καποδίστρια ό,τι εγώ θέλω, τότε τα πάντα θα προχωρούσαν σύντομα και ευνοϊκά... Ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος γίνεται εμπόδιο στις δικές μου αποφάσεις και προτάσεις μόνον και μόνον εξαιτίας της επιρροής του υπουργού του. Χωρίς τον Καποδίστρια, όλα θα είχαν ρυθμισθεί όπως εγώ θα ήθελα ..."
Για την αδημονία του να καταφέρει την οριστική πτώση του Καποδίστρια και την αλλαγή της πολιτικής του Τσάρου και τη σύμπλευσή του με τις δικές του προτάσεις, γράφει προς την Δωροθέα Lieven: "Ο πρώτος υπουργός του αυτοκράτορα συνεχίζει να μας κρατάει σε ανυπόφορη αναμονή! ... Πόσο κακό μας προξενεί με τον τρόπο που ενεργεί, πόσο ερεθίζει τα πνεύματα, πώς διαστρέφει τα γεγονότα, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά! Από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος, δεν εμφανίστηκε άλλος όμοιός του τόσο επικίνδυνος! ..."
Σε άλλη του επιστολή προς την ίδια, έγραφε: "Ο αγώνας ανάμεσα στον Καποδίστρια και σε μένα μοιάζει με αγώνα ανάμεσα σε μιά θετική και μιά αρνητική δύναμη. Δύο δυνάμεις της ίδιας φύσεως θα συγχωνεύονταν. Στη δική μας όμως περίπτωση, καμιά από τις δύο δεν θα μπορέσει να θριαμβεύσει, προτού ο ένας από τους δύο αντιπάλους εκμηδενιστεί. Από πόση όμως υπομονή έχω ανάγκη για να κρατηθώ; ...Τότε μονάχα θα μπορέσω να κοιμηθώ ήσυχα, όταν ο Καποδίστριας θα έχει θανατωθεί! ... Ενόσω ζεί, θα είναι πάντοτε επικίνδυνος. Όμως, για να ειπώ την αλήθεια, αυτός είναι ένας έντιμος και πολύ χρήσιμος άνθρωπος, ενώ εγώ; ... Ο μόνος αντίπαλος που δύσκολα ηττάται είναι ο απόλυτα έντιμος άνθρωπος, και τέτοιος είναι ο Καποδίστριας!"
Όταν το 1822 ένας σύμβουλος του αυτοκράτορα της Αυστρίας Φραγκίσκου τον προέτρεψε να προτείνει τον Καποδίστρια ως βασιλέα της Ελλάδος, οπότε θα ηρεμούσαν τα πράγματα, ο Metternich επικρότησε με ενθουσιασμό την είδηση! Δεν θα είχε καμιά αντίρρηση να καταλάβει και βασιλικό θρόνο ο θανάσιμος εχθρός του, αρκεί να απομακρυνόταν από τον διπλωματικό στίβο, οπότε θα λυτρωνόταν από τη βασανιστική παρουσία του... "Είμαι σίγουρος - έγραφε στη Lieven - ότι ο ίδιος ο Καποδίστριας δεν έχει ιδέα για το θέμα αυτό, γιατί είναι αντίθετος με τους βασιλικούς θεσμούς και τους βασιλιάδες. Αυτός μονάχα τη δημοκρατία σκέπτεται. Προσωπικά όμως θα ευνοούσα την άνοδό του στον θρόνο, αρκεί να έφευγε από τη θέση που κατέχει σήμερα ... Θέλω να τον συντρίψω πριν με συντρίψει!..."
Δεν ξέρω αν ο Σόιμπλε έχει κάποια στενή φίλη, αντίστοιχη της Δωροθέας Lieven, με την οποίαν αλληλογραφεί. Αν όμως είχε και τις έστελνε, αντί για επιστολές, μέιλ είμαι σίγουρος πως θα της έγραφε κάτι και για τον Γιάνη, με ένα "ν" αυτός και όχι με δύο όπως ο Ιωάννης. Κάτι θα της ανέφερε για το στυλ και το σεξαπίλ του Έλληνα απογόνου του Καποδίστρια που τον εκνευρίζει. Και οπωσδήποτε θα της ανέφερε ότι ο Βαρούφ, όστις συνηθίζει να πηγαίνει στα Γιούρογκρουπ με σακάκι του Αυστριακού στρατού, "έχει ένα μυαλό παράξενο, που ως τώρα δεν έχω ξαναδεί. Ζεί σε έναν κόσμο δικό του, που κάνει τις ψυχές μας καμιά φορά να βλέπουν άσχημους εφιάλτες".
Αν τελικά ο ...κόμης Βαρούφ θα καταφέρει να κερδίσει στις Βρυξέλλες τον Σόιμπλε, όπως ο Καποδίστριας τον Μέτερνιχ στο Troppau, δεν το ξέρω. Ξέρω, ξέρουμε όλοι, όμως πως στις συνεντεύξεις του λέει: "Πόσο κακό μας προξενεί με τον τρόπο που ενεργεί (ο Βαρουφάκης), πόσο ερεθίζει τα πνεύματα, πώς διαστρέφει τα γεγονότα, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά". Ενώ δεν ξέρω αν έχει το σθένος να ομολογήσει, όπως ο Μέτερνιχ: "Τότε μονάχα θα μπορέσω να κοιμηθώ ήσυχα, όταν ο Καποδίστριας θα έχει θανατωθεί. Ενόσω ζει, θα είναι πάντοτε επικίνδυνος. Όμως, για να ειπώ την αλήθεια, αυτός είναι ένας έντιμος και πολύ χρήσιμος άνθρωπος, ενώ εγώ; Ο μόνος αντίπαλος που δύσκολα ηττάται είναι ο απόλυτα έντιμος άνθρωπος, και τέτοιος είναι ο Καποδίστριας".
from kapistri.blogspot.com http://ift.tt/1wtiqfN
via IFTTT
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου