Ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα, πού ονομάστηκε έτσι για να ξεχωρίζει από τον Ωρύγιο και άλλους κατακλυσμούς, είχε αιτία το θυμό του Δία με τούς ασεβείς γιους του Λυκάονα, γιου του Πελασγού . Ο Λυκάων ο ίδιος πρώτος εκπολίτισε την Αρκαδία και καθιέρωσε τη λατρεία του Δία Λυκαιου αλλά εξόργισε τον Δία θυσιάζοντας προς τιμή του ένα αγόρι. Έτσι μεταμορφώθηκε σε λύκο, και το σπίτι του χτυπήθηκε από αστραπή. Μερικοί λένε ότι οι γιοι του Λυκάονα ήταν είκοσι δύο τον αριθμό άλλοι όμως λένε πενήντα (1).
β. Στον Όλυμπο έφτασε είδηση για τα εγκλήματα πού διέπραξαν οι γιοι του Λυκάονα, και ο Ζευς τούς επισκέφθηκε αυτοπροσώπως μεταμφιεσμένος σε φτωχό ταξιδιώτη. Αυτοί είχαν το θράσος να του προσφέρουν μαγειρίτσα ανακατεύοντας τα σπλάχνα του αδελφού τους Νύκτιμου με τα εντόσθια αρνιών και κατσικιών πού περιείχε η σούπα . Ο Ζευς δεν εξαπατήθηκε, αναπόδογύρισε το τραπέζι όπου είχε παρατεθεί το φρικαλέο γεύμα – ύστερα άπ’ αυτό, ή τοποθεσία έγινε γνωστή ως Τραπεζούς – και τούς μεταμόρφωσε όλους σε λύκους, εκτός από τον Νύκτιμο, πού τον επανέφερε στη ζωη (2) .
γ. Με την επιστροφή του στον ‘Όλυμπο, αηδιασμένος ο Ζευς εξαπέλυσε μεγάλο κατακλυσμό στη γη με το σκοπό να εξαλείψει ακέρια την ανθρώπινη φυλή· άλλά ο Δευκαλίων, βασιλιάς της ΦθΙας, ειδοποιημένος από τον πατέρα του Προμηθέα, τον Τιτάνα, πού τον είχε επισκεφθεί στον Καύκασο, ναυπήγησε κιβωτό, τη γέμισε εφόδια, και επιβιβάστηκε μαζί με τη σύζυγό του την Πύρρα, κόρη του Επιμηθέα. Ύστερα, φύσηξε ο Νότιος ‘Άνεμος, έπεσε η βροχή, και τα ποτάμια κύλησαν μουγκρίζοντας προς τη θάλασσα πού υψώθηκε με εκπληκτική ταχύτητα σαρώνοντας όλες τις πόλεις στα παράλια και στις πεδιάδες, ώσπου ολόκληρος ο κόσμος πλημμύρισε, εκτός από μερικές βουνοκορφές, και φάνηκε ότι όλα τα θνητά πλάσματα είχαν αφανιστεί, εκτός από τον Δευκαλίωνα και την Πυρρά. Εννιά ημέρες η κιβωτός έπλεε εδώ κι εκεί, ώσπου τελικά τα νερά υποχώρησαν, και η κιβωτός πήγε και άραξε στο όρος Παρνασσό η, λένε μερικοί, στο όρος Αίτνα η στο όρος Αθω η στο όρος Όθρυ στη Θεσσαλία. Λέγεται ότι ο Δευκαλίων βεβαιώθηκε στέλνοντας ένα περιστέρι σε εξερευνητική πτηση (3).
δ. Ο Δευκαλίων και ή Πυρρά αποβιβάστηκαν σώοι και αβλαβείς, προσφεραν θυσία στον Πατέρα Δία, το σωτήρα των κατατρεγμένων, και κατέβηκαν να προσευχηθούν στο Ιερό της Θέμιδος, κοντά στον ποταμό Κηφισό, όπου η στέγη ήταν τώρα σκεπασμένη με φύκια και ο βωμός κρύος. Ικέτευσαν ταπεινά για την αναβίωση του ανθρώπινου είδους, και ο Ζευς ακούγοντας τις φωνές τους από μακριά, έστειλε τον Ερμή να τούς διαβεβαιώσει ότι στο εξής οποιοδήποτε αίτημα τους θα έβρισκε Ικανοποίηση. Η Θέμις παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως και τούς είπε:
- Σκεπάστε τα κεφάλια σας και ρίξτε πίσω σας τα κόκαλα της μητέρας σας!
Δεδομένου ότι είχαν διαφορετικές μητέρες, μακαρίτισσες πλέον αμφότερες, ο Δευκαλίων και η Πύρρα αποφάσισαν ότι ή ΤιτανΙδα εννοούσε τη Μητέρα Γη, πού τα κόκαλά της ήταν οι πέτρες πού κείτονταν στην όχθη του ποταμού. Γι’
αυτό, σκύβοντας με σκεπασμένα τα κεφάλια τους, μάζεψαν πέτρες και τις έριξαν πάνω από τούς ωμούς τους οι πέτρες αυτές ‘έγιναν άνδρες η γυναίκες, ανάλογα με το ποίος τις είχε πιάσει, ο Δευκαλίων ή η Πύρρα. Έτσι το ανθρώπινο είδος αναβίωσε, και έκτοτε λαός και πέτρα (λαας) είναι εν πολλοίς η ίδια λέξη σε πολλές γλώσσες (4).
ε. Ωστόσο, όπως αποδείχτηκε, ο Δευκαλίων και η Πύρρα δεν ήταν οι μόνοι επιζήσαντες του κατακλυσμού, γιατί ο Μέγαρος, γιος του Δία, πετάχτηκε από το κρεβάτι του χάρη στις κραυγές των γερανών πού τον κάλεσαν στην κορυφή του όρους ΓερανΙας, η οποία έμεινε έξω άπ’ το νερό. Ένας άλλος πού γλίτωσε ήταν ο Κιραμβος από το Πήλιο, πού οι Νύμφες τον μεταμόρφωσαν σε σκαραβαίο κι αυτός πέταξε στην κορυφή του Παρνασσού (5).
ζ. Παρόμοια, οι κάτοικοι του Παρνασσού – πόλης πού την είχε ιδρύσει ο Παρνασσός, γιος του Ποσειδώνα, αυτός πού επινόησε την τέχνη της μαντείας – ξύπνησαν από τα ουρλιαχτά των λύκων και τούς ακολούθησαν στην κορυφή του βουνού. ,την καινούρια πόλη τους την ονόμασαν Λυκώρεια, από τους λύκους (6).
η. Έτσι ο κατακλυσμός χρησίμευσε ελάχιστα, γιατί μερικοί Παρνάσσιοι μετανάστευσαν στην ‘ Αρκαδία και αναβίωσαν τις φρικαλεότητες του Λυκάονα. Ως τα σήμερα, ένα αγόρι θυσιάζεται στον Λυκαιο Δία και τα σπλάχνα του ανακατεύονται μαζί με άλλα εντόσθια σε μαγειρίτσα πού σερβίρεται ύστερα σε πλήθος βοσκούς κοντά σ’ ένα ρέμα. Ο βοσκός πού τρώει τα σπλάχνα του αγοριού (ορίζεται με κλήρο), ουρλιάζει σαν λύκος, κρεμάει τα ρούχα του σε μια βελανιδιά, διασχίζει κολυμπώντας το ρέμα και γίνεται λυκάνθρωπος. Οκτώ χρόνια ζει μαζί με τούς λύκους, άλλά αν δεν φάει άνθρωπο όλη αυτή την περίοδο, μπορεί στο τέλος να επιστρέψει, να κολυμπήσει πίσω στο ρέμα και να ξαναπάρει τα ρούχα του. Δεν πάει πολύς καιρός όπου ένας Παρνάσσιος ονόματι Δάμαρχος έζησε οκτώ χρόνια με τούς λύκους, ξαναβρήκε την ανθρώπινη Ιδιότητα, και το δέκατο χρόνο, ύστερα από γερή εξάσκηση στο γυμναστήριο, κέρδισε το έπαθλο της πυγμαχίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες (7).
θ. Αυτός ο Δευκαλίων ήταν αδελφός της Αριάδνης από την Κρήτη και πατέρας του Ορεσθεά, βασιλιά των Οζολων Λοκρων, πού επί των ήμερων του μια άσπρη σκύλα γέννησε ένα ματσούκι πού ο Ορεσθεύς το φύτεψε και αυτό έγινε κλήμα. Ένας άλλος από τούς γιους του Δευκαλίωνα, ο Αμφικτύων, περιποιήθηκε τον Διόνυσο, και ήταν ο πρώτος άνθρωπος πού ανακάτεψε κρασί με νερό. Αλλά ο πρεσβύτερος και ο σπουδαιότερος γιος του Δευκαλίωνα ήταν ο Έλλην, πατέρας όλων των Ελλήνων
The post ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ… Ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα appeared first on hellasforce.
from hellasforcehellasforce » | Ανεξάρτητο Ειδησεογραφικό Δίκτυο http://www.hellasforce.com/blog/elliniki-mithi-o-kataklismos-tou-defkaliona/
via IFTTT
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου