Ο Ωρίων , κυνηγός από την Υρία της Βοιωτίας και ο ωραιότερος άνδρας του κόσμου, ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Ευρυάλης. Φτάνοντας κάποια μέρα στην Υρία της Χίου ερωτεύτηκε τη Μερόπη, κόρη του Οινοπίωνα, γιου του Διόνυσου. Ο Οινοπίων υποσχέθηκε στον Ωρίωνα να του δώσει τη Μερόπη γυναίκα του αν ο Ωρίων κατόρθωνε να απαλλάξει το νησί από τα επικίνδυνα θηρία πού το λυμαίνονταν, πράγμα πού ο Ωρίων βάλθηκε να κάνει, πηγαίνοντας κάθε βράδυ τα τομάρια στη Μερόπη. Αλλά όταν το έργο ολοκληρώθηκε τελικά, και ο Ωρίων ζήτησε τη Μερόπη για σύζυγό του, ο Οινοπίων επικαλέστηκε φήμες για λιοντάρια, αρκούδες και λύκους πού εξακολουθούσαν να ενεδρεύουν στους λόφους, και αρνήθηκε να του τη δώσει, ενώ στην πραγματικότητα ήταν ο ίδιος ερωτευμένος μαζί της.
β. Αηδιασμένος ο Ωρίων ήπιε κάποια νύχτα ένα ασκί κρασί από του Οινοπίωνα, και τόσο τον φλόγισε ώστε εισόρμησε στην κρεβατοκάμαρα της Μερόπης και την ανάγκασε να πλαγιάσει μαζί του. Όταν ξημέρωσε, ο Οινοπίων επικαλέστηκε τον πατέρα του Διόνυσο, κι αυτός έστειλε τούς σατύρους του να φουσκώσουν τον Ωρίωνα με ακόμη περισσότερο κρασί, ώσπου ο Ωρίων έπεσε σε ύπνο βαθύ αμέσως ο Οινοπίων του έβγαλε και τα δύο του μάτια και τον έριξε στην ακροθαλασσιά. Χρησμός ανάγγειλε ότι ο τυφλός θα ξανάβρισκε το φως του αν ταξίδευε ανατολικά και έστρεφε τις κόχες των ματιών του προς τον Ήλιο στο σημείο όπου αυτός πρωτοβγαίνει από τον Ωκεανό. Ο Ωρίων βγήκε αμέσως στη θάλασσα με μια μικρή βάρκα, και ακολουθώντας τον ήχο του σφυριού κάποιου Κύκλωπα, κωπηλάτησε ώσπου έφτασε στη Λήμνο. Εκεί μπήκε στο σιδεράδικο του Ηφαίστου και άρπαξε έναν μαθητευόμενο ονόματι Κηδαλίωνα, πού τον φόρτωσε στους ώμους του και τον πήρε για οδηγό . Ο Κηδαλίων τον οδήγησε σε στεριά και θάλασσα ώσπου ο Ωρίων έφτασε στα πέρατα του Ωκεανού όπου η Ηώς τον ερωτεύτηκε, και ο αδελφός της Ήλιος του αποκατέστησε κανονικά την όραση του.
γ. Αφού επισκέφθηκε τη Δήλο συντροφιά με την Ηώ, ο Ωρίων επέστρεψε στη Χίο για να εκδικηθεί τον Οινοπίωνα πού ωστόσο δεν μπόρεσε να τον βρει πουθενά, επειδή ο Οινοπίων κρυβόταν σ’ έναν υπόγειο θάλαμο πού του είχε φτιάξει ο Ήφαιστος. Αρμενίζοντας για την Κρήτη, όπου σκέφτηκε ότι είχε ενδεχομένως καταφύγει ο Οινοπίων για να τον προστατεύσει ο παππούς του ο Μίνως, ο Ωρίων συνάντησε την ‘Άρτεμη πού συμμεριζόταν την αγάπη του για το κυνήγι. Η Άρτεμις δεν άργησε να πείσει τον , Ωρίωνα να ξεχάσει την εκδίκηση του, και αντί γι’ αυτήν να πάει να κυνηγήσει μαζί της (1).
δ. Ο Απόλλων τώρα είχε υπόψη του ότι ο Ωρίων δεν είχε αρνηθεί όταν η , Ηώς τον κάλεσε στο κρεβάτι της στο Ιερό νησί της Δήλου – η Αυγή εξακολουθεί να κοκκινίζει καθημερινά καθώς θυμάται αυτή την αδιακρισία – και ακόμη παραπέρα ότι ο Ωρίων είχε καυχηθεί ότι θα ξεκαθάριζε τη γη απ’ όλα τα αγρία θηρία και τα τέρατα. Φοβούμενός λοιπόν μήπως η αδελφή του Άρτεμις αποδειχτεί επιδεκτική όσο και η Ηώς, ο Απόλλων πήγε στη Μητέρα Γη, και επαναλαμβάνοντας της κακόβουλα την καυχησιά του , Ωρίωνα, τα κανόνισε να τον καταδιώξει ένας τερατώδης σκορπιός . Ο Ωρίων ρίχτηκε του σκορπιού, πρώτα με βέλη, ύστερα με το σπαθί του, άλλά διαπιστώνοντας ότι η πανοπλία του σκορπιού ήταν άτρωτη από κάθε θνητό όπλο, βούτηξε στη θάλασσα και κολύμπησε προς την κατεύθυνση της Δήλου όπου έλπιζε ότι η Ηώς θα τον προστάτευε. Τότε ο Απόλλων φώναξε στην’Άρτεμη:
- Βλέπεις αυτό το μαύρο σημάδι πού ανεβοκατεβαίνει μέσα στη θάλασσα, πέρα εκεί, κοντά στην Ορτυγία ; Είναι το κεφάλι ενός κακού ανθρώπου, Κανδάων τ’ όνομα του, πού μόλις αποπλάνησε την Ώπη, μια από τις υπερβόρειες ιέρειες σου. Σε προκαλώ να του καρφώσεις ένα βέλος.
Κανδάων τώρα ήταν βοιωτική επίκληση του Ωρίωνα, άλλά η ‘Άρτεμις δεν το ήξερε αυτό. Σκόπευσε προσεκτικά, έριξε, και όταν πήγε κολυμπώντας να παραλάβει το θήραμα της, ανακάλυψε ότι είχε χτυπήσει τον Ωρίωνα στο κεφάλι. Βαθύτατα θλιμμένη, ικέτεψε τον Ασκληπιό, το γιο του , Απόλλωνα, να ξαναδώσει τη ζωή στον Ωρίωνα, κι αυτός δέχτηκε άλλά τον εξόντωσε ο κεραυνός του Δία προτού προλάβει να επιτελέσει το έργο . Η Άρτεμις τότε έβαλε ανάμεσα στα άστρα την εικόνα του Ωρίωνα πού τον καταδιώκει αενάως ο Σκορπιός , η ψυχή του είχε ήδη κατεβεί στους Ασφοδέλους Λειμώνες.
ε. Μερικοί ωστόσο λένε ότι το θάνατο του Ωρίωνα τον προκάλεσε ο σκορπιός με τσίμπημα του και ότι η Άρτεμις ήταν έξω φρένων με τον Ωρίωνα επειδή είχε κυνηγήσει με ερωτικούς σκοπούς τις παρθένες συντρόφους της, τις Πλειάδες, κόρες του ‘Άτλαντα και της Πλειόνης. ΟΙ Πλειάδες έτρεχαν να γλιτώσουν στα λιβάδια της Βοιωτίας, ώσπου οι θεοί, έχοντας τις μεταμορφώσει σε περιστέρες, τοποθέτησαν τις μορφές τους ανάμεσα στα άστρα. Αλλά η αφήγηση αυτή είναι λαθεμένη, δεδομένου ότι οι Πλειάδες δεν ήταν παρθένες: τρεις από αυτές είχαν πλαγιάσει με τον Δία, δύο με τον Ποσειδώνα, μια με τον Άρη, και ή έβδομη παντρεύτηκε τον Σίσυφο τον Κορίνθιο, και δεν κατόρθωσε να περιληφθεί στον αστερισμό, επειδή ο Σίσυφος ήταν απλός θνητός (2).
ζ. Άλλοι αφηγούνται τούτη την παράξενη ιστορία για τη γέννηση του Ωρίωνα, για να εξηγήσουν το όνομα του (πού μερικές φορές είναι γραμμένο Ουρίων) και την παράδοση ότι ήταν γιος της Μητέρας Γης. Ο Υριεύς, φτωχός μελισσοκόμος και καλλιεργητής, είχε ορκιστεί να μην κάνει παιδιά, και γέρασε και έχασε την ικανότητα του. Όταν κάποια μέρα ο Ζευς και ο Έρμης τον επισκέφτηκαν μεταμφιεσμένοι και αυτός τούς δέχτηκε φιλόξένα, τον ρώτησαν τι δώρο θα επιθυμούσε περισσότερο. Βαριαναστενάζοντας ο Υριεύς αποκρίθηκε ότι αυτό πού θα ήθελε περισσότερο, να είχε δηλαδή ένα γιο, ήταν τώρα ακατόρθωτο. Οι θεοί ωστόσο τον συμβούλεψαν να θυσιάσει έναν ταύρο, να ουρήσει στο τομάρι του και να το θάψει στον τάφο της γυναίκας του. Έτσι και έκανε ο Υριεύς, και εννιά μήνες αργότερα του γεννήθηκε παιδί πού ο ‘Υριεύς του έδωσε το όνομα Ουρίων – «αυτός πού ουρεί» – και πράγματι, τόσο όταν ανατέλλει όσο και όταν δύει ο αστερισμός του Ωρίωνα, πέφτει βροχη
The post ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ… ΩΡΙΩΝ appeared first on hellasforce.
from hellasforcehellasforce » | Ανεξάρτητο Ειδησεογραφικό Δίκτυο http://www.hellasforce.com/blog/elliniki-mithi-orion/
via IFTTT
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου