Με φόντο την ένταση που ξεκίνησε από την κυπριακή ΑΟΖ και τις πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου και έφτασε... -μέσω τουρκικής κορβέτας- στα ανοιχτά της Τζιάς και της Κύθνου, τα ΜΜΕ βρίθουν αναφορών στην «τουρκική προκλητικότητα». Γι' αυτήν, εξάλλου, μιλά και επισήμως η κυβέρνηση -ίσως για τους δικούς της, δικαιολογημένους λόγους.
Για άλλη μία φορά, ο δημόσιος λόγος προβάλλει την... μοναδική δική μας εθνική αλήθεια: ότι, δηλαδή, για όλα φταίνε οι άλλοι, που «προκαλούν», «ρίχνουν λάδι στη φωτιά της έντασης» και άλλα ηχηρά παρόμοια.
Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι μονοσήμαντα. Και οι «εθνικές αλήθειες» έχουν επανειλημμένως αποδειχθεί η μεγαλύτερη φενάκη της Ιστορίας.
Εντάξει, το Κυπριακό είναι προφανώς πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Έτσι, ήταν, έτσι παραμένει και έτσι θα είναι, αν δεν λυθεί. Υπ' αυτή την έννοια, οι Ελληνοκύπριοι έχουν όλα τα δίκια του κόσμου.
Ωστόσο, οι εξελίξεις προχωρούν, ο χρόνος περνά, οι ευκαιρίες χάνονται και το αυταπόδεικτο δίκαιο των Ελληνοκυπρίων κινδυνεύει να χαθεί από τις συμπεριφορές των τελευταίων χρόνων.
Η Κύπρος έχει επανειλημμένως παραδεχθεί ότι οι όποιοι φυσικοί υποθαλάσσιοι πόροι δεν ανήκουν μόνο στην Κυπριακή Δημοκρατία -δηλαδή στο ελληνικό κομμάτι του νησιού- αλλά και στην τουρκοκυπριακή πλευρά. Αυτή και μόνο η παραδοχή οδηγεί σε ένα λογικό συμπέρασμα: ότι, λογικά, έως ότου να λυθεί το Κυπριακό, το ένα μέρος του νησιού, δηλαδή οι Ελληνοκύπριοι δεν μπορούν να δημοπρατήσουν πλατφόρμες, να υπογράψουν συμβάσεις με εταιρείες εξόρυξης και να καρπωθούν τα κέρδη από τους φυσικούς πόρους του νησιού και της κυπριακής ΑΟΖ, οψέποτε αυτά προκύψουν.
Όμως, οι Κύπριοι στην παρούσα φάση εμφανίζονται να λειτουργούν μονομερώς, να προκαταλαμβάνουν καταστάσεις και να «βολεύονται» με το παρόν status quo -όπως ακριβώς έκαναν και με το δημοψήφισμα για το σχέδιο Άναν.
Ο πρόεδρος Αναστασιάδης διέκοψε τις συνομιλίες για την επίλυση του Κυπριακού, όταν ξεκίνησε η «τουρκική προκλητικότητα» στην περιοχή. Με τη διαφορά ότι η εν λόγω «προκλητικότητα» ξεκίνησε όταν μπήκαν τα «τρυπάνια» για να εξορύξουν φυσικούς πόρους που ανήκουν -κατά την παραδοχή των ίδιων των Ελληνοκυπρίων- και στα δύο μέρη του νησιού.
Και τότε τί δουλειά είχε η τουρκική κορβέτα μεταξύ Τζιάς και Κύθνου; Προφανώς η Άγκυρα στέλνει ένα μήνυμα στην Αθήνα. Γιατί άραγε; Διότι χωρίς να λυθεί το θέμα του Αιγαίου μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας, η Ελλάδα, μαζί με την Κύπρο και την Αίγυπτο επιχειρεί μονομερώς να οριοθετήσει και να ανακηρύξει ΑΟΖ. Το αν έχει δίκιο και ως πού θα έπρεπε να φτάνει η ελληνική ΑΟΖ είναι άλλης τάξεως ζήτημα και, προφανώς, άλλη συζήτηση. Το θέμα, όμως, είναι ότι οι Τούρκοι δεν αποφάσισαν ξαφνικά να πάνε βόλτα στο Αιγαίο, ούτε να βγάλουν το Μπαρμπαρός στα ανοιχτά της Κύπρου.
Τόσο η ελληνική όσο και η κυπριακή διπλωματία σπρώχνουν τα μείζονα ζητήματα -ελληνοτουρκικά και Κυπριακό αντιστοίχως- κάτω από το χαλί και περιορίζονται σε μονομερείς κινήσεις ελεγχόμενης έντασης και μαγκιές. Και μετά, μας ενοχλεί ο Γκρούεφσκι όταν σηκώνει Μεγαλεξάντρους.
from kapistri.blogspot.com http://ift.tt/1uu7mhn
via IFTTT
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου